Op donderdag 24 februari hebben de PvdA Tweede Kamerleden Attje Kuijken en Martijn van Dam, voorzitter van Jonge Socialisten Brabant Ronald Heesbeen en de PvdA kandidaat-Statenleden Ward Deckers en Stijn Smeulders een bezoek gebracht aan het Thomashuis. Van de Thomashuizen waren de zorgondernemers Gerard en Hilda Meijer aanwezig en de heer Hans van Putten, initiatiefnemer van de Thomashuizen Nederland.

Het te behandelen thema was: de bezuinigingen in de zorg en vooral gericht op de kleine wooninitiatieven, waar o.a. ook de Thomashuizen toe behoren.

Gerard Meijer is samen met zijn vrouw in 2005 gestart met het Thomashuis Helmond, een kleine woonvorm, waar 9 bewoners met een verstandelijke handicap wonen. Deze bewoners beschikken allen over een eigen zit-slaapkamer en maken gezamenlijk gebruik van de overige ruimten in het Thomashuis. Het speciale aan het Thomashuis is de permanente aanwezigheid van Gerard en Hilda Meijer, zij wonen bij de 9 bewoners en vormen samen een soort gezin. Het effect hiervan is, dat de bewoners en de zorgondernemers elkaar zeer goed leren kennen. Bewoners krijgen daardoor veel vertrouwen in de ondernemers en voelen zich veilig. Door deze veilige omgeving ontplooien de bewoners zich en komen tot daden, waarvoor men ze niet in staat had gedacht.

Als deze bewoners in een AWBZ instelling zouden wonen, dan zouden zij allemaal in aanmerking komen voor behandeling. Dit heeft het Thomashuis niet nodig. De behandeling is niet nodig, omdat de bewoner zich zo veilig voelt, dat hij/zij geen/weinig bijzonder gedrag gaat vertonen. De Thomashuizen bieden wonen en de behandeling is pas nodig, als de ondernemers met hun personeel er niet meer uitkomen. Op dat moment wordt deskundige hulp ingekocht. In het Thomashuis Helmond is in de 6 jaar dat dit huis nu draait slechts eenmaal een orthopedagoog ingehuurd.

Het Thomashuis Helmond krijgt binnen 3 jaar te maken met grote bezuinigingen. Als alle plannen van dit kabinet doorgaan, dan kan dit ongeveer € 18.000 korting per bewoner betekenen. Gerard en Hilda vinden, dat het wel wat goedkoper kan en ook, dat de Thomashuizen mee moeten met de bezuinigingen, echter een bedrag van € 18.000 per bewoner zou het einde betekenen, van de Thomashuizen, althans de manier waarop ze nu kunnen werken.

Hans van Putten geeft in zijn betoog over de bezuinigingen aan, dat een zeer grote kostenpost in de reguliere instellingen aanwezig is, namelijk de functie behandeling. De behandeling van bewoners in reguliere zorginstelling niet automatisch moet worden gegeven, maar via een verwijzing door de huisarts. De functie behandeling zou dan uit het AWBZ pakket kunnen en ondergebracht bij de ziektekostenverzekering. Dit bespaart honderden miljoenen euro’s in de AWBZ. De behandelaars binnen de AWBZ instellingen kunnen zich in de markt profileren en de klanten binnen de instellingen op basis van verwijzing door de huisarts bedienen. Deze constructie is veel meer op maat gesneden en zorgt er tevens voor, dat de instellingen zich veel meer gaan richten op hun kerntaak, het wonen of de dagbesteding. Dit scheelt weer veel bureaucratie en overleg binnen de zorginstellingen. Het onderbrengen van de functie behandeling binnen het ziektekostenverzekering zou ervoor kunnen zorgen, dat de bezuinigingen voor de kleinschalige woonvoorzieningen sterk verminderd kunnen worden, waardoor hun voortbestaan niet in het geding komt.

Er zijn op dit moment honderden kleine ouderinitiatieven en 85 Thomashuizen; het gaat om duizenden bewoners met een verstandelijke handicap en die kunnen niet zomaar op straat komen staan. Het animo om te wonen in een Thomashuis is groot. Bij de Thomashuizen hebben zich al duizenden bewoners aangemeld, die in aanmerking willen komen voor het wonen in een Thomashuis.

Attje Kuijken en Martijn van Dam vonden het een helder betoog en een verrassend simpele, maar vooral zeer goede oplossing om de financiële problemen in de zorg mede in goede banen te leiden en de effecten van de bezuinigingen niet te zwaar te laten drukken op de kleine woonvoorzieningen. Zorg bieden onder het motto: “normaal waar mogelijk en bijzonder waar nodig”.

Er volgde na dit onderhoudende debat nog een rondleiding door het Thomashuis, waarbij de aanwezigen te kennen gaven zeer onder de indruk te zijn van het Thomashuis Helmond en deze vorm van wonen zeer de moeite waard vonden.

.                   

.